دانشمند

ناسا برای انتقال و حمل قطعات موشک و هواپیما از هواپیماهای غول پیکری استفاده می‌کند که به آن‌ها سوپر گوپی اطلاق می‌شود. این هواپیماها بر اساس مدل بوئینگ 377 مسافربری طراحی و ساخته شده‌اند. این هواپیماهای عظیم‌الجثه توانایی جابجایی و انتقال قطعات بزرگ و سنگین را دارند و نقش مهمی در زنجیره تأمین و لجستیک صنعت هوافضای ناسا ایفا می‌کنند.

سوپر گوپی هواپیمای غول پیکر ناسا

نخستین سوپرگوپی (Super Guppy) بر اساس نسخه بوئینگ 377 که یک هواپیمای مسافربری است، ساخته شده است. این گوپی در اکتبر سال 1962 توسط خلبانان "جو ونسال و استن بوچارت" مورد ارزیابی و آزمایش قرار گرفت. این هواپیمای غول پیکر ناسا به عنوان یک وسیله حمل و نقل بزرگ و قدرتمند برای قطعات و تجهیزات فضایی طراحی و ساخته شده است.

این هواپیمای غول پیکر برای حمل ونقل برنامه های آپولو مربوط به ناسا مانند بخش هایی از موشک ها طراحی شده است.

در اوایل 1970s، دو سوپر گوپی های ایرباس برای حمل و نقل قطعات هواپیما از امکانات تولید غیر متمرکز به کارخانه مونتاژ نهایی در تولوز استفاده شد.

نسخه قدیمی سوپر گوپی

نسخه های بعدی این هواپیما، شامل سوپر گوپی و توربین سوپر گوپی ساخته شد. چهارمین و آخرین توربین سوپر گوپی، در 1979-1980 برای صنایع ایرباس توسط مرکز فضایی جانسون ناسا ساخته شد. در سال 1983 صنایع UTA در فرانسه دو سوپر گوپی ساخت و حق تولید آن را بعد از ایرباس خریداری کرد.

ویژگی های سوپر گوپی ناسا

طول این هواپیمای غول پیکر 43 طول قطر داخلی آن 7.6 متر، طول محفظه بار 28.8 مترمی باشد. این هواپیما می تواند با 24،49400 کیلوگرم بار را با سرعت 480 کیلومتربرساعت پرواز کند.

هواپیمای غول پیکر ناسا